Miejsce do życia.
Szansa na samodzielność.

Jakie zadanie ma wykonać ta osoba?

Od tego pytania warto zacząć pisanie ogłoszenia. Jeśli zadaniem jest obsługa zamówień, nazwijmy konkretne czynności: sprawdzenie danych, rozmowę z klientem i zapisanie ustaleń. Określenie „dynamiczna osobowość” niewiele mówi o tym, czy ktoś te czynności wykona.

Co dzieje się z CV?

Wróć do kryteriów, według których odpadają kandydatury. Przerwa w zatrudnieniu może wynikać z opieki nad bliską osobą. Jeśli system lub rekruter odrzuci takie CV na początku, firma może nigdy nie poznać doświadczenia kandydata.

Rozmowa o umiejętnościach

Przekaż kandydatom plan rozmowy i zapytaj, jakiej formy spotkania potrzebują. Przygotuj krótkie zadanie związane ze stanowiskiem i ustal kryteria oceny przed spotkaniem. Oceniając odpowiedzi, wracaj do zadania. Kontakt wzrokowy i swoboda w niezobowiązującej rozmowie mogą niewiele mówić o jakości przyszłej pracy.

Przyjrzyjmy się jednemu ogłoszeniu

Jeśli chcesz rozpocząć rekrutację bez uprzedzeń, przynieś opis stanowiska. Wspólnie sprawdzimy wymagania, sposób zaproszenia na rozmowę i kryteria oceny. Napisz do Fundacji w sprawie współpracy z pracodawcą.

Co daje kolejny trening?

Dla jednej osoby liczy się lepszy czas na basenie. Dla innej najważniejszy jest moment, gdy kolega z drużyny poda jej piłkę w decydującej akcji. Warto zapytać samą osobę, co lubi w sporcie i jaki cel chce sobie wyznaczyć.

Od zainteresowania do udziału

Gdy ktoś chce spróbować koszykówki na wózkach, pierwszym krokiem bywa ustalenie, jak dotrzeć na salę, czy można obejrzeć trening i z kim porozmawiać o sprzęcie. Na basenie znaczenie ma też droga od wejścia przez szatnię aż do wody. Dostępność zaczyna się na długo przed startem zawodów.

Otwarta rozmowa z pracodawcą

Podobne pytanie warto zadać w pracy: co musi się zmienić w organizacji stanowiska, żeby osoba mogła wykorzystać swoje umiejętności? Jeśli Twoja firma chce zatrudnić osobę z niepełnosprawnością, skontaktuj się z nami. Zacznijmy od zadań na konkretnym stanowisku i potrzeb obu stron.

Jedno spotkanie, różne potrzeby

Na zebraniu jedna osoba myśli na głos, a druga porządkuje wnioski dopiero po spotkaniu. Jeśli pomysły zbieramy wyłącznie w trakcie dyskusji, część z nich do nas nie dotrze. Można rozesłać wcześniej pytania i pozwolić na dopisanie uwag po rozmowie.

Zapytaj o warunki pracy

Zapytaj zespół, co ułatwia skupienie, w jakiej formie przekazywać zmiany i kiedy zadanie jest wystarczająco jasno opisane. Taką rozmowę można prowadzić bez ujawniania diagnoz. Warto uzgadniać rozwiązania z osobą, której mają służyć.

Zacznij od jednej zmiany

Przez tydzień kończcie spotkania krótką pisemną notatką: co uzgodniono, kto przejmuje zadanie i na kiedy. Potem sprawdźcie razem, czy łatwiej podjąć pracę. Jeśli chcesz omówić taki krok w swoim zespole, napisz do Fundacji.

Spojrzenie z widowni

Podczas „Mamma Mia!” w Teatrze Muzycznym w Łodzi obok siebie zasiedli widzowie w różnym wieku. Jedni reagowali żywiołowo, inni słuchali w skupieniu. Ta sama muzyka, a wiele sposobów przeżywania jednego wieczoru.

Co naprawdę wiemy o drugiej osobie?

Ubiór, wiek ani pojedynczy gest nie pozwalają rozpoznać czyichś potrzeb czy postawić diagnozy. Kiedy przeszkadza nam konkretne zachowanie, możemy nazwać jego skutek i spokojnie poprosić o zmianę. W rozmowie warto zostawić miejsce na odpowiedź.

Także poza teatrem

Na spotkaniu zespołu lub w kolejce do urzędu również spotykają się osoby o różnych doświadczeniach. Prosta informacja, co się wydarzy i jak poprosić o pomoc, potrafi ułatwić udział wielu osobom. Jakie rozwiązanie sprawdziło się w Twoim miejscu pracy?